U kent het misschien wel. Een klein misverstand. Een verkeerd woord. Een beetje koppigheid…

En voor je het weet, heb je ruzie.

Maar vroeger konden ze er in een dorp ook wat van.

Zo gebeurde er op een ochtend iets bij de dorpspomp. Er kwamen twee vrouwen tegelijk aan, allebei met een lege emmer.

Ze keken elkaar aan.

Allebei wilden ze als eerste water halen.

De ene vrouw zei: “Ik stond hier al!”

Maar de andere liet zich natuurlijk niet kennen:

“Je stond nog thuis toen ik hier kwam!”

En daar begon het.

Eerst waren het nog rustige woorden. Toen werden de stemmen wat harder. En nog geen vijf minuten later stonden er zes mensen te kijken.

Want als twee mensen ruzie maken, zijn er altijd minstens zes mensen die heel toevallig in de buurt zijn.

De één zei dat de eerste vrouw gelijk had. De ander vond natuurlijk dat de tweede vrouw gelijk had. En voor iemand het wist, bemoeide het halve dorp zich ermee.

“Ik heb het gezien!”

“Nee, je hebt helemaal niks gezien!”

“Ik stond ernaast!”

“Je stond helemaal niet ernaast!”

En toen wist eigenlijk niemand meer waar de ruzie over ging.

Want het ging allang niet meer over wie er als eerste bij de pomp was.

Het ging over iets wat twintig jaar geleden was gebeurd. Over iets wat de andere vrouw ooit tegen haar schoonzus had gezegd. En over die keer dat haar kippen in de tuin waren gekomen.

En zo ging het maar door.

Blijkbaar had iedereen nog een rekening openstaan. En die werd die ochtend bij de pomp betaald.

Tegen de avond wist het hele dorp dat de twee vrouwen elkaar al twintig jaar niet konden uitstaan.

Vanaf die dag spraken ze nooit meer met elkaar.

Geen goedemorgen. Geen goedemiddag. Zelfs geen knikje.

Jaren later stond één van de vrouwen plotseling bij de voordeur van de andere.

Ze klopte aan.

De deur ging open.

De twee vrouwen keken elkaar aan.

En toen zei de ene:

“Heb je misschien suiker?”

De andere vrouw gaf haar suiker.

Maar een vriendelijk woord? Een glimlach? Een excuus?

Nee.

Die ruzie bij de pomp was blijkbaar sterker dan twintig jaar vriendschap. Maar voor suiker maakten ze blijkbaar een uitzondering.